13 Ocak 2015 Salı

Şems de ,Mevlana’nın

Şems de ,Mevlana’nın

Biz kendimiz olmayan hiç kimseyle karşılaşmadık.
Her insan içimizdeki bir şeyin tezahürü olarak girer hayatımıza..Sevdiklerinizde sizsiniz..suçladıklarınız da..
Kazananda sizsiniz kaybeden de..Tüm rollere girdiğiniz için , benliğiniz kazanma duygusunu da bilir kaybetme duygusunu da..
Tekamülümüz ,gelişimimiz için tüm bu roller de bilinmek zorundadır zaten..
Şems de ,Mevlana’nın karşısına bu nedenle çıkar..Tanınmış bir ailenin zamanın en iyi hocalarından en iyi eğitimlerini almış bilgelik yolunda ilerleyen oğludur Mevlana..Ama insana dair tüm duygulardan geçip henüz tamamlamamıştır tekamülünü..
Gecenin bir yarısı Şems onu meyhaneye gönderip şarap almasını söyler. İlkönce öfkelenir bu isteğe ..Koskoca Mevlana gece yarısı sarhoşların olduğu meyhaneye mi gidecektir..Herkes ne der ?
Buna rağmen Şems istediğine göre vardır bunda bir hayır diyerek gider..Meyhane kapısında onu gören sarhoşlar şaşırır ve gözlerine inanamazlar..Koskoca Mevlana gecenin bir yarısında meyhaneye şarap almaya gelmiş..Mevlana bu bakışları görünce “utanır “..Çünkü daha önce hiç böyle bir duruma düşmemiştir. Utanma duygusunun ne olduğunu ilk kez anlar ve sonra bunun da üstüne çıkarak yürür şarabı ister ve sonrasında sarhoşlarla sohbet etmeye başlar..O insanların da tertemiz bir yürekleri olduğunu dertten çaresizlikten içtiklerini fark eder..
Şarabı alan Şems onu toprağa döker ..Yapmak istediğini gerçekleştirmiştir nasılolsa..
Sonrasında Şems Mevlana’nın karşısına bir cüzamlı çıkarır.Cüzzamlı adam der ki ; “Ben sizin Cuma namazlarındaki vaazınızı dinlemek için camiye geldim ama yüzümü örttüğüm peçenin sıyrılmasıyla insanlar cüzamlı olduğumu görüp beni taşlarla kovaladılar “
Derken bir hayat kadını çalıştığı evden kaçarak ona sığınır..O da toplum gözünde lekelenmiş çaresiz bir kadındır o da..
Mevlana bu insanlarla “çaresizliğin” ne olduğunu öğrenir..
Şems gözükara sözünü esirgemeyen bir adamdır.Bir gün Şems Mevlana’nın da bulunduğu bir ortamda ulemadan birine en sert sözlerle çıkışır azarlar..Mevlana yine utanır ve kızarır..
Şems Mevlana’nın suretlerinden biridir aslında ..Bilgelik yolunda ilerleyen bu adamın kendi deyimiyle “pişmesi ,yanması ve ol’ması” için önüne çıkmıştır.
İşte bizim hayatımıza da bunun için girer tüm insanlar..Oynadıkları rol ne olursa olsun amaç kendi suretlerimizden birini bize göstermektir.
İstediğimiz her role girebilir,istediğimiz her şey olabiliriz.
Biz neysek gördüğümüzde odur...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder